هرمز شکیبا، دانشمند جوانی که در زمینه ی الکترونیک تحقیقات وسیع و مهمی داده، در طول دوران جنگ با پیشنهاد اکبر کاظمی از نیروهای اطلاعات و عملیات لشگر زرهی نجف آباد رو به رو می شود که از او می خواهد در بازسازی و راه اندازی یکی از دستگاه های ردیابی رادار که می تواند عملیات دشمن را در منطقه جنگی خنثی کند، با آنها همکاری و در عوض برگه معافیت از خدمت سربازی را دریافت کند. هرمز ابتدا نمی پذیرد اما پس از توضیحات و توجیهات اکبر، قبول می کند و همراه با او راهی منطقه جنگی می شود. آموزش های ابتدایی دفاع از خود را زیر نظر اکبر طی می کند و شبی که همه چیز آماده است، وارد مرحله عملیات می شوند. حین انجام وظیفه عقربی پایش را نیش می زند و او را زمین گیر می کند. ناگهان با مامور عراقی نگهبان رادار رو به رو می شود و از ترس کشته شدن، به مامور که به زبان عربی حرف می زند و چون همسرش ایرانی است قصد پناهندگی به ایران را دارد، شلیک می کند و او را می کشد. هرمز که پایش در اثر نیش عقرب آسیب دیده، تلاش می کند خود را از مهلکه برهاند ولی توسط نیروهای دشمن گلوله باران می شود و داخل کانالی می افتد. یک جوان کُرد که کارش دلالی آدم در حوالی مرز است، او را نجات می دهد و به خانواده ای کُرد در یک روستا می سپارد. دختر کُرد که هاوژین نام دارد، پای او را که بر اثر گلوله خمپاره زخمی شده، مداوا می کند و چون می داند جوان واسطه، او را به دشمن خواهد فروخت، امکان فرارش را فراهم می کند. هرمز، تنها و راه گم کرده، در منطقه مرزی سرگردان می شود، با جنازه های رزمندگان و مردم یک روستا که همگی بر اثر بمباران شیمیایی کشته شده اند برخورد می کند و حالش دگرگون می شود. در او سرگردانی، سگس ولگرد با او همراه می شود. در همین گیرودار، جنازه ی هاوژین توسط جریان رودخانه، به آن حوالی می رسد. هرمز که فکر می کند هاوژین قربانی کمک به او شده، جنازه را دفن می کند و از توسط سگ از طریق نشانه هایی، برای همرزمانش پیام می فرستد و به این ترتیب نجات پیدا می کند. سالها می گذرد و هرمز اینک با موی سفید، استاد دانشگاه است. همسر و دخترش که هاوژین نام دارد، در سفرند. روزی به سراغ اکبر در کارگاه در و پنجره سازی اش می رود. آن دو یکدیگر را در آغوش می گیرند و معلوم می شود طی این مدت سالی یک بار به دیدار هم می آمده اند.