پرویز دیوان بیگی، بازیگر قدیمی و پیشکسوت سینماست و چهل سال پیش با شهدخت فیروزکوهی ازدواج کرده است. شهدخت و پری، دو خواهری که از فرانسه آمده بودند سرنوشت هایی متفاوت پیدا کردند؛ پری انقلابی شد و شهدخت دو دختر و یک پسر برای پرویز به دنیا آورد. شهدخت هیچوقت سر کار نرفت، در خانه ماند و بچه هایش را بزرگ کرد. شهدخت هیچوقت سر صحنه ی فیلمبرداری فیلم های پرویز نمی رفت تا این که یک روز قرص های پرویز در خانه جا می ماند و شهدخت مجبور می شود قرص ها را برایش ببرد سر صحنه. کارگردان فیلم آقای راد به محض دیدن شهدخت از او می خواهد که جلوی دوربین برود و نقش همسر پرویز را بازی کند. پرویز از این پیشنهاد شوکه می شود چرا که دوست ندارد همسرش بازیگر شود. بعد از هفت ماه، با نمایش فیلم، شهدخت برنده جایزه ی بهترین بازیگر زن می شود و به شهرت می رسد. پرویز در ظاهر به روی خودش نمی آورد ولی ته دلش برای موفقیت همسرش خوشحال نیست و دوست ندارد او توی چشم باشد. یک روز پرویز سر قضیه ی مصاحبه همسرش عصبانی می شود و با شهدخت دعوا به راه می اندازد و طبق روش همیشگی و روش ابداعی درمانی اش تمام ظرف ها را می شکند. شهدخت هم با عصبانیت خانه را ترک می کند و به ویلای پدری اش در نیاک می رود. در این گیرودار، آذر دختر پرویز و شهدخت از لندن می آید و قصد دارد مدتی در ایران بماند. آذر به همراه برادرش فرهاد برای دیدن مادرش به نیاک می رود و گلی خواهرشان هم با بچه هایش روانه ی ویلا می شود. شهدخت متوجه می شود که آذر مشکلی در زندگی اش دارد و گویا از همسر انگلیسی اش فیلیپ جدا شده است. او با پرویز تماس می گیرد و خواهش می کند به خاطر مشکل پیش آمده در خانواده شان به نیاک بیاید و با هم آشتی کنند. پرویز به دلیل حساسیتی که روی بچه هایش دارد می پذیرد و به همراه پری به نیاک می رود. پرویز با آذر به شکار می رود، با او صحبت می کند و متوجه مشکل بزرگ او با همسرش می شود و حق را به او می دهد. او از آذر خواهش می کند که در ایران بماند ولی آذر نمی پذیرد. پدر و دختر با هم به دیدن همسایه سفالگرشان بهرام کیانی می روند و از او برای ناهار دعوت می کنند. پرویز پنهانی از بهرام می خواهد که به هر طریقی – حتی با خواستگاری – جلوی رفتن آذر را بگیرد، اما اتفاقی نمی افتد و آذر عازم لندن می شود. وقتی همه ی خانواده برای همراهی آذر به فرودگاه رفته اند پرویز مقابل همه اعضای خانواده به هنر بازیگری شهدخت اعتراف می کند و می پذیرد که او کارش را به خوبی انجام داده است. در همین موقع بهرام هم از راه می رسد.