امیرعلی و سارا قرار است طی ساعات آینده جهت اقامتی چندساله به ملبورنِ استرالیا سفر کنند. کارهای مهمی مثل فروش اثاثیه خانه به سمسار و تحویل آپارتمان به صاحبخانه باقی مانده است. پرستار نوزاد همسایه، بچه را برای ساعاتی به آنها سپرده و رفته و تاخیر بازگشتش آنها را نگران کرده است. ناگهان امیر متوجه می شود که نوزاد مُرده است. آنها نمی دانند چه تصمیمی بگیرند. ابتدا به اورژانس زنگ می زنند. موبایل پرستار بچه خاموش است. در این میان پدر نوزاد سر می رسد و بچه را می خواهد. اما امیرعلی که توان گفتن واقعیت را ندارد، به دروغ می گوید که بچه را همسرش به پارک برده است. پس از رفتن پدر، مادر بچه که در آستانه ی جدایی از مرد است، با مامور پلیس از راه می رسد که بچه را از پدر بگیرد؛ اما باز هم با همان جواب رو به رو می شود. سارا اصرار دارد که واقعیت را بگوید اما امیرعلی از گرفتار شدن در آستانه ی سفر می ترسد. سمسار و دستیارش هم سر می رسند و وسایلی را که قبلا خریده اند جمع می کنند و می برند. پس از آن، مادر و خواهر امیرعلی هم برای خداحافظی می آیند و مدتی می مانند. امیرعلی می خواهد از خاموش بودن گوشی پرستار بچه نتیجه بگیرد که نوزاد از ابتدا مرده بوده. پس از آن، دوست خانوادگی شان با پسربچه ی کنجکاوش سر می رسد و امیرعلی مرتب مواظب این است که وجود نوزاد معلوم نشود. پس از رفتن آنها، امیرعلی و سارا بر سر اطلاع دادن یا ندادن به پلیس جر و بحث می کنند. پس از آن پرستار بچه هم سر می رسد و توضیح می دهد که موبایلش در جوی آب افتاده است. امیرعلی باز هم همان دروغ را تکرار می کند. پس از رفتن پرستار، از بازبینی یک فیلم یادگاری می فهمند که بچه در ابتدا زنده بوده است. امیرعلی قصد پنهان کرد جسد در چمدان را دارد اما سارا اجازه نمی دهد. صاحبخانه برای بازپس گیری آپارتمان می آید و باز هم آن دو تلاش می کنند که ماجرا لو نرود. امیرعلی در اینترنت دلایل مرگ ناگهانی نوزاد را جست و جو می کند که سیگار کشیدن در کنار نوزاد و به شکم خواباندنش عوامل مساعدکننده اند؛ که اولی را امیرعلی و دومی را سارا انجام داده اند و هر دو احساس گناه می کنند. مادر نوزاد پدر را بازداشت می کند و پرستار جهت بردن سند برای آزاد کردن او می رود. ساعت پرواز به ملبورن نزدیک است. امیرعلی و سارا، جسد نوزاد را به پیرزن همسایه می سپارند و خود راهی فرودگاه می شوند.