ارباب برای به دست آوردن قطعه زمین کوچک سامبو، دهقان فقیر روستایی، او را به دادگاه می کشاند و از سامبو می خواهد که یا بدهی اش را پرداخت کند یا زمین را تحویل دهد. سامبو که تنها منبع کسب درآمدش همان زمین است، نه می تواند از آن دست بکشد و نه توانایی آن را دارد که بیش دویست روپیه بدهی اش (که ارباب با حساب سازی به این رقم رسانده) بپردازد. دادگاه برای او چند ماه مهلت تعیین می کند. سامبو به تشویق یکی از روستایی ها، برای به دستآوردن پول راهی کلکته می شود و پسر نوجوانش نیز بر خلاف میل پدر به او می پیوندد تا در این راه کمکش کند. در همان نخستین شب اقامت در کلکته، اندک موجودی سامبو به همراه بقچه اش دزدیده می شود، اما شانس می آورد که زن فقیر نیکوکاری در محله فقیرنشین شاناتاقی برای اقامت در اختیارشان می گذارد. سامبو ریکشا می راند، پسرش واکسی می شود. پدر پیر سامبو در روستا بیمار است و نیاز به درمان دارد. همسر سامبو نگران و تنها است، و پدر و پسر هرچه تلاش بیشتر می کنند، کمتر موفق می شوند. زمان مهلت به سرعت در حال سپری شدن است، و آنها هنوز پول کافی تهیه نکرده اند. سامبو یک روز به دلیل تقلای بیشتر در راندن ریکشا، زخمی و خانه نشین می شود. پسرش که درماندگی و پریشانی پدرش را می بیند، به دعوت دوست تازه یافته اش که یک جیب بر ات، برای همکاری پاسخ مثبت می دهد. اما وقتی با شرمساری اولین پنجاه روپیه دزدی را برای پدرش می آورد، پدر او را سرزنش می کند و پول را نمی پذیرد. پدربزرگ بر اثر مشکلات دیوانه می شودو سر به کوه و بیابان می گذاردو ناپدید می شود. همسر سامبو که از طریق نامه پسرش از مشکلات آنها در کلکته باخبر شده، به شهر می رود. ورود او همزمان است با لحظه ای که پسرش مستاصل از تنگنای موجود، به رغم میل خود و پدرش، در حال دزدی کیف یک زن رهگذر است. مادر، پسرش را در حال فرار تعقیب می کند و در اثر برخورد با یک اتوموبیل زخمی و بیهوش می شود، اما از مرگ نجات پیدا می کند. سرانجام خانواده سامبو درمانده و ناموفق به روستایشان برمی گردند، اما زمین آنها توسط ارباب مصادره شده، و کارخانه ای بر روی آن در حال احداث است. سامبو و همسر و فرزندش به سوی سرنوشت نامعلوم و تلخ خود می روند.