هیزل گریس نوجوانی شانزده ساله است که به دلیل سرطان ریه تنها با معجزه ی دارویی که در افراد اندکی اثر می کند زنده مانده، دوران تنهایی و تلخی را باید بگذراند. او همیشه یک کپسول کوچک اکسیژن حمل می کند تا در زمان عود کردن بیماری اش از ان استفاده کند، در یک انجمن بیماران سرطانی با پسر نوجوانی به اسم آگوستوس والترز آشنا می شود. آگوستوس هم به سرطان مبتلاست اما پس از این که یک پای خود را از دست داده تا حد زیادی موفق شده بر دردهای بیماری اش، هرچند به صورت موقت، غلبه پیدا کند. هیزل و آگوستوس در همان برخورد نخست به یکدیگر علاقه مند می شوند و شروع می کنند از طریق موبایل برای یکدیگر جوک های بامزه و جملات امیدبخش فرستادن. به تدریج این رابطه توام می شود با مایه های عاطفی تا این که هیزل به این نتیجه می رسد که آنها صرفا باید با هم دوست بمانند و از این خط قرمز عبور نکنند. هیزل معتقد است که او زودتر از آگوستوس خواهد مُرد و اگر آنها درگیر یک رابطه ی جدی با هم شوند در این صورت آگوستوس پس از مرگ او آسیب های روحی شدیدی خواهد دید. اما آگوستوس این استدلال را قبول ندارد.......