• نویسنده : جان هیسکاک
• |
• ترجمه : احسان زیورعالم
• |
• منبع : تلگراف

کمتر از یک هفته از برنده شدن جایزه گلدن گلاب برای بهترین بازیگر زن توسط کیت بلانشت نگذشته است. قهرمان در اتاق هتلش می ­نشیند، محصور توده ­ای از گل ­های پژمرده یادگاری ­هایی از عصر که حوالی آن خیلی کم می تواند به یاد آورد.

با خنده می­ گوید ”متاسفانه طبقه من نسبت اواخر عصر بالا آمد پس یک جفت برگه برای باد بودم. یک بار اسمت بیرون خوانده شد، مثل اسم هیچکس دیگه کوتاه نیست پس نمی ­توانم خیلی حفظ کنم. امیدوارم کار زیادی انجام نداده باشم، پشیمان خواهم شد.“

”جهان در اتاق هتل من است و پسرانم اتاق را تبدیل به مقبره­ای کوچک کرده­اند با تمام گل­ هایی که از هفته گذشته نصیبم شده و حالا پژمرده شده­ اند.“

او برنده جایزه است – همراه با هفته­ ای دیگر از رسته بازیگران سینما – برای تصویرش از جاسمین، مهمان­روی نیویورکی سابق در یک قدمی فروپاشی عصبی در «جاسمین غمگین» ساخته وودی آلن، نقشی که او را مطلوب برای بردن دومین اسکارش کرده است.

بازیگر 44 ساله خیلی جدی گرفتن جایزه را رد می­ کند؛ ولو اجازه می ­دهد: ”ببین، وقتی مفتخر به چیزی شدی، کاری کرده ­ای و فیلمی ساختی که حس می ­کنی باارزش هست و مخاطبی پیدا می­ شود و نقد خوبی می ­شود، همان مکان بسیار خوشایند برای بودن است. منظورم این است که نمی­ خواهی آخرش ته مجموعه دی وی دی­ های کسی خاک بخورد.“

اگرچه ملاقات ما برای صحبت درباره «جاسمین غمگین» نیست، ولی جدیدترین نقشش در «مردان آثار ماندگار»، داستان جنگ جهانی دوم به کارگردانی جورج کلونی را شرح می­ دهد، بر اساس داستان واقعی از این که چگونه گروهی از عوامل موزه، موزه­ داران و تاریخ­ شناسان هنر تبدیل به سربازانی برای احیای آثار کم بهای هنری چپاول شده توسط آلمانی­ ها می­ شوند.

بلانشت در نقشی که می ­توانست به سختی متفاوت­ تر از جاسمین باشد، شخصیتی حقیقی رُز والاند (نامش در فیلم تغییر کرده است) یک مورخ هنر و عضو مقاومت فرانسه را بازی می­ کند، کسی که در حال کار در موزه ژو دی پام پاریس، به شکل سِری جزییات به یغما رفته­ ی هنری از فرانسه به دست نازی­ ها و اینکه کجا و چه کسی آنها بارِ کشتی کرده است را ضبط می­ کند.

کلونی که کمک نویسنده، تهیه­ کننده و کارگردان فیلم است نیز یکی از ستارگان فیلم است، برای یک شب به سیدنی رفت تا بلانشت را ترغیب کند، بلانشت در نمایش تئاتری ظاهر شده بود، تا نقش اول، والاند به ظاهر عبوس را بردارد.

ولو بلانشت در فیلم کم کار می­ کند، ترجیح می­ دهد مادری تمام وقت برای سه پسرش باشد، 12، 9 و 5 ساله، بلانشت غرق داستانی با پس ­زمینه خودش در هنر می­ شود، با شوهرش اندرو آپتون، کلکسیونر آثار هنیر در شکل و شمایل خرد، در دانشگاه ملبورن اقتصاد و تاریخ هنر خوانده است.

می­ گوید ”خیلی درباره هنر می دانستم ولی چیز زیادی درباره بخش ویژه­ای از تاریخ جنگ نمی دانستم. آنچه جورج کلونی و شریک تهیه­ کننده اش گرانت هسلوف انجام داده ­اند شمایل ­نگاری جنگ هست – منبع­ های مملو از عینک و کفش و پودهای طلایی، همه آن چیزهایی که می­ دانیم وحشت هولوکاست هست- با دری به تاریخ جنگ جهانی دوم به شیوه ی ویژه باز شود. گروهی از مردان و زنان را دنبال می­ کند که با چیزی می­ جنگند که نامحدود نجیب­ تر و بزرگ تر از خودشان هست. همان چیزی بود که من در نقشی که بودم، علاقه­ مند شدم.“

”از جسارت و اعتقاد و شکیبایی رُز والاند جا خوردم، کسی که باورنکردنی عمل کرد، کاملاً به تنهایی نقش زن قهرمان را ایفا می ­کند.“

دومین بار است که با کلونی کار کرده است، پیش از این با وی در 2006 در «آلمانی خوب» همبازی بوده است. ”شوهرم گفت چه چیزی با تو و جورج و جنگ جهانی دوم هست؟“

علاوه بر کلونی، مت دیمون هم با وی در این فیلم همبازی است که با وی 15 سال پیش در «آقای ریپلی با استعداد» همبازی بوده است.

وی با چاشنی خنده می­ گوید ”خیلی درباره این سال­ صحبت کردیم که در طول آن من سه پسر بزرگ کرده ­ام و کلونی سه دختر. چند ازدواج ترتیب یافته وجود دارد که در انتظار عملی شدن­ هستند.“

نقش اش در «جاسمین غمگین» و «مردان آثار ماندگار» نشان از بازگشت به فیلم­ هایی دارد که شکست وسیعی دنبال می­ کند که در طول آنها از تصویر دوشیزه ماریان در «رابین هود» در 2010، وی تنها آنچه اساساً نقش­ های برجسته در «هانا» و سه گانه «هابیت» بوده را ساخته است، تمرکز روی کارش با شرکت تئاتر سیدنی را ترجیح می دهد که در آن وی و شوهرش کارگردان هنری همکار می ­باشند.

وی می ­گوید ”بله، دوری طولانی از صنعت فیلم بود؛ ولی یک ایثار نبود چون به شدت به کاری افتخار می­ کنم که با شرکت تئاتر سیدنی انجام دادم و امیدوارم به عنوان بازیگر نتیجه بهتری گرفته باشم.“

بلانشت هنوز فیلم «شوالیه جام ها» ترنس مالیک را دارد که 18 ماه پیش تمام شده است، در انتظار اکران است. برای اجازه به وی برای گذراندن زمان بیشتر با شوهر و پسرانش، حتی بیش از این زمان بازیگری اش را کم می­ کند و در عوض به دنبال نقش­ هایی پشت دوربین است.

”سه تا پسر دارم. پس بر اساس مورد به مورد کار انتخاب می ­کنم. یک جفت چیز وجود دارد که مرا مشتاق به کارگردانی می ­کند و رمانی است که تلاش می ­کنم تبدیل به فیلم کنم، پس خواهیم فهمید که آیا قرار است اتفاقی رُخ بدهد. همچنین در این لحظه کاری برای پخش با اچ بی دارم که امیدوارم با جولی دلپی انجام شود، کسی که به شدت تحسینش می­ کنم، خیلی امیدوارنه که به بار خواهد نشست.“

وقتی صحبت می ­کنیم وی منتظر رسیدن شوهرش از استرالیاست و برنامه یک تعطیلات خانوادگی را برنامه ریزی می­ کنند پیش از این که پسرها از مدرسه بازگردند و گلدن گلابش را به خانه ببرد.

سپس در مارس برای مصاحبه، عکس و حضور در فرش قرمز پیش از اسکار به لوس آنجلس بازمی­ گردد، جایی که اکثر منتقدان بر این باورند مجسمه طلایی دیگری نصیبش خواهد شد.

ولی وی معمولاً ترجیح می ­دهد دور از هالیوود بماند، برای این چند ماه کیت بلانشت بدون خجالت از تمجیدهایی لذت می ­برد که به سمتش می­ آیند.

اعتراف می ­کند ”لذتی هست و بی ­اندازه لذت می­برم. شاید وقیحانه و خارج از حد."